Menu Content/Inhalt
"Όσον ο Αγώνας" PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Κβκ   
01.07.13
Στη βιβλιοθήκη του κοινωνιολόγου Νίκου Φακιολά, η αδελφή του Κατερίνα «ανακάλυψε» το παρακάτω ποίημα, του Στέφανου Σγούρου, γραμμένο το 1962 και δημοσιευμένο στο "ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ" του ιδίου χρόνου (ΕΤΗΣΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ")

ΟΣΟΝ Ο ΑΓΩΝΑΣ
 

Πάντα σαν ύπνος, σαν λήθη, σαν όνειρο
κάθε κοινό με παιδεύει και στέκεται
στα δροσερά μου κλαριά ξεραγκάδι.
Σκληρή πολύμορφη πλάση ξεχύνεται
στη λαμπερή φαντασία που ανάθρεψα
μες στο σκοτάδι.

 
Άν τρομερός στον αγώνα ξεχύθηκες
ωσάν δαιμόνου κραυγή, σαν τον σίφουνα
για να γευτείς την υπέρλαμπρη Νίκη
και νικητής νικημένος θα λέγεσαι.
Κλάδοι σταχειάς ελιάς δε μοιράζονται
με καταδίκη!

 
Έ, τι κι αν ήλθε βοριάς και ξερίζωσε
του λογισμού το παλάτι που τόχτισες
στην τρομερή των κλειδώνων ανάσα;
τα δυό σου τα χέρια για τούτο τα φύλαξες,
να χτίζεις πάντα, μα συ χρυσοκέντησες
μιάς μαύρης μοίρας τα ράσα.
 

Πάνε κακά τα σπαρτά και ξεράθηκαν
τα δυό  μου χέρια μούδιασαν και στέκονται
ξύλα ξερά.Σκληρή καταδίκη.

Όσον ο αγώνας σκληραίνει και μαίνεται
τόσο πλαταίνει κ' η Νϊκη.
 

ΣΤΕΦ. ΣΓΟΥΡΟΣ 
Τελευταία ανανέωση ( 01.07.13 )
 
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 19 - 19 από 19
Locations of visitors to this page
Forecast | Maps | Radar