Menu Content/Inhalt
Αυλαία τέλους για το ιστορικό βιβλιοπωλείο Ζερβοπούλο PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Γιάννου Σπυριδούλα   
30.09.13


zerbop_bibliop.jpg

Προχθές, 28  Σεπτεμβρίου 2013 και ημέρα Σάββατο, το βιβλιοπωλείο «ΖΕΡΒΟΠΟΥΛΟΥ» κλείνει τις πόρτες του, ύστερα από 90 χρόνια συνεχούς και αδιάλειπτης λειτουργίας, στο υπέροχο και ιδιαίτερο κοινό του. Σ’ αυτό το κοινό απευθύνεται το παρόν κείμενο, γραμμένο μεν κάτω από συγκινησιακή φόρτιση αλλά εν τούτοις χωρίς καμία μίζερη διάθεση, αποδεχόμενοι απλώς την κυκλική κίνηση των πραγμάτων.

Το βιβλιοπωλείο ξεκίνησε τη λειτουργία του το έτος 1923 από το Σπύρο Ζερβόπουλο, ο οποίος μετά την επιστροφή του από τον πόλεμο στη Μικρά Ασία, άνοιξε αυτό το μικρό μαγαζάκι. Άνθρωπος με σπινθηροβόλο πνεύμα και ανήσυχο μυαλό, συγκέντρωνε σ’ αυτή τη μικρή γωνιά  όλη την πνευματική ελίτ της εποχής του και μέσα σ’ αυτή τη μαγική αύρα, ανάμεσα στα μελανοδοχεία, τις πενίτσες, τα δερματόδετα βιβλία και τους σωρούς των χαρτιών, αναζητούσαν απάντηση στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής. Όταν αργά το βράδυ έκλεινε η ξύλινη πόρτα, όλοι επέστρεφαν στο σπίτι τους με ένα βαθύ αίσθημα πνευματικής ικανοποίησης και το άρωμα αυτών των συναντήσεων διατηρήθηκε μέχρι σήμερα, με άλλη μορφή βέβαια και με διαφορετικά πρόσωπα,  αλλά πάντα έχοντας την ίδια ουσία.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 το μαγαζί αναλαμβάνει η γνωστή σε όλους Αγγελική Ζερβοπούλου, όπου εργάζεται ακούραστα επί 50 συναπτά έτη, και με το δικό της χαρακτηριστικά μοναδικό τρόπο το σημαδεύει και προσθέτει ακόμα περισσότερο στο μαγικό στοιχείο και στην παραδοσιακή του μορφή, η οποία παρέμεινε αναλλοίωτη αποκλειστικά και μόνο χάρη στην προσωπικότητα της ιδιοκτήτριάς του. Είναι πρόθυμη να κάνει οτιδήποτε για να εξυπηρετήσει τον πελάτη της, αλλά και δεν του χαρίζεται αν αυτός δείχνει διάθεση να την ταλαιπωρήσει ή όταν κάνει παζάρια στην τιμή ή ακόμα χειρότερα όταν αντιτάσσεται στις έντονα δημοκρατικές της ιδέες.

Η χρόνια συναναστροφή της με διαφορετικούς τύπους ανθρώπων θα οξύνει το διαισθητικό της κριτήριο, σε τέτοιο βαθμό, όπου αγγίζοντας απλώς ένα βιβλίο να είναι σε θέση να πει αν αυτό είναι ή δεν είναι  άξιο λόγου, όπως χαρακτηριστικά μου είχε αναφέρει η κυρία Γιωτοπούλου-Σισιλιάνου. Με γλώσσα κοφτερή και ιδιότυπη χροιά φωνής, θα επιχειρεί πάντα να προσελκύσει τους πελάτες της με ένα αξεπέραστο εμπορικό δαιμόνιο, που δεν εξαντλούνταν στην πώληση βιβλίων και χαρτικών, αλλά επεκτείνονταν στην σύνταξη αιτήσεων και εγγράφων προς τις δημόσιες υπηρεσίες, εξυπηρετώντας κυρίως ηλικιωμένους που χρειάζονταν βοήθεια.

Με το πέρασμα του χρόνου, και με δεδομένη πια την έφεση πολλών κερκυραίων στην ιστορική αναδίφηση και συγγραφή, το βιβλιοπωλείο θα αποκτήσει την «επτανησιακή» του φυσιογνωμία φιλοξενώντας στις προθήκες του τα έργα επτανήσιων λογοτεχνών και ιστορικών. Άνθρωποι, Κερκυραίοι ή μη, αλλά που λάτρεψαν το νησί, θα διαβούν το  κατώφλι της μικρής αυτής γωνιάς και θα αναζητήσουν ένα βιβλίο, μια καρτ ποστάλ, έναν τουριστικό οδηγό, κάτι εντέλει που θα ενδυναμώνει την ανάμνησή τους γι αυτό. Πολλοί μάλιστα θα συνδέουν τον ερχομό τους στο νησί με την αναγκαία επίσκεψη στο ιστορικό βιβλιοπωλείο. Είναι εκπληκτικό να αναλογίζεται κανείς πόσοι διαφορετικοί τύποι ανθρώπων πέρασαν από εδώ, άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων και πεποιθήσεων, που συχνά αν όχι πάντα ένιωθαν την ανάγκη να εκμυστηρευτούν και να καταθέσουν τις στιγμές της προσωπικής τους ευτυχίας ή λύπης.

Ήταν άλλωστε φυσικό, αφού η διαρρύθμιση του χώρου και το περιεχόμενό του ενέπνεε και ενίσχυε την προσωπική επαφή. Ωστόσο, εκείνοι που πραγματικά το αγαπούσαν ανήκαν σε δυο κατηγορίες. Ήταν οι άνθρωποι της υπαίθρου, που είχαν μάθει από χρόνια να έρχονται εδώ για να εξυπηρετούνται στα θέματά τους με τις δημόσιες υπηρεσίες, και το ένιωθαν πολύ οικείο, ίσως γιατί είχε διατηρήσει τον παλιό του χαρακτήρα, και οι αληθινά πνευματικοί άνθρωποι, σεμνοί, ταπεινοί και αξιοθαύμαστοι μέσα στην απόλυτη απλότητά τους.

Αυτοί οι τελευταίοι έψαχναν τα ράφια μόνοι τους, ευλαβικά και μεθοδικά, για να διαλέξουν κάτι που τελικά σε άφηνε έκπληκτο, όπως μια μικρή ποιητική συλλογή, πρωτόλειο κάποιου επίδοξου νέου ποιητή, ή μια ιστορική μελέτη αμφίβολης τεκμηρίωσης, χωρίς ποτέ να ασκούν κριτική, απλά ακούγοντας και κατανοώντας, απομακρυσμένοι από κάθε είδους έπαρση και φανφάρα. Υπήρχε και μια τρίτη κατηγορία, που θα ήταν άδικο να μην αναφερθεί και αυτή είναι όλοι οι Κερκυραίοι που διαβιούν εκτός του νησιού μας. Οργανωμένοι σε συλλόγους ή όχι, με την πιο παθιασμένη νοσταλγία για τον τόπο καταγωγής τους, θα βρίσκουν σ’  αυτό το σημείο το απόσταγμα της ξεγνοιασιάς των παιδικών τους χρόνων, και την αίσθηση της επανάκτησής της. Τους ευχαριστούμε όλους αυτούς θερμά και ειλικρινά, όχι μόνο ως πελάτες, αλλά κυρίως ως ανθρώπους που μας βοήθησαν να διευρύνουμε τους πνευματικούς και ψυχικούς μας ορίζοντες μέσα από ένα καταιγισμό απόψεων, ιδεών και στάσεων ζωής και ελπίζουμε αυτό το ουσιαστικό δούναι και λαβείν να συνεχιστεί κάποτε σε μακρινότερο χρόνο, ίσως με άλλη μορφή, γιατί η στήριξη που προσφέρει η ελπίδα αλλά και η ανάμνηση ενός τιμημένου και αξιοζήλευτου  παρελθόντος οπλίζει πάντα με θάρρος και αισιοδοξία για τα δύσκολα που έρχονται.

Γιάννου (Ζερβοπούλου) Σπυριδούλα.

Υ.Γ. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου την κυρία Νέλλα Πανταζή, τον κύριο Γιώργο Σουρτζίνο, τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμούτσο, τον κύριο Δημήτρη Ζυμάρη, τον κύριο Χρήστο Μέμμο (Κορφιάτη), τον κύριο Σπύρο Γαούτση, τον κο Στέφανο Πουλημένο, τον κύριο Σπύρο Καρύδη και τη σύζυγό του κα Παναγιώτα Τζιβάρα,  τον κύριο Γιώργο Καρδάμη,  την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, αλλά και όσους τώρα σίγουρα μου διαφεύγουν και γνωρίζουν ότι τους εκτιμώ.



 Υπάρχουν 0 σχόλια.
Πατήστε εδώ για να προσθέσετε το δικό σας
Τελευταία ανανέωση ( 30.09.13 )
 
Χαράτσι και στα κτήματα? PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Κβκ   
27.09.13
Από το έτος 2014 και μετά, θα ισχύσει ο νέος Ενιαίος Φόρος Ακινήτων (ΕΝΦΑ) και το κάθε ακίνητο πλέον θα έχει την δική του αξία, επί της οποίας θα υπολογίζεται ο φόρος του.Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, τα αγροτεμάχια στην περιοχή μας, θα έχουν περίπου μέσο όρο φόρου 8 ευρώ ανά στρέμμα.Γενάτοι όμως ένα τεράστιο ζήτημα για τα εντός οικισμού γήπεδα που ο φόρος θα υπολογίζεται σε 750 ευρώ ανά στρέμμα, με τα μέχρι σήμερα δεδομένα στην περιοχή μας (Η εφορία υπολογίζει σε περίπου 100 ευρώ την αξία γης ανά τ.μ. και στην αντίστοιχη κλίμακα, αναλογεί φόρος 0,75 ευρώ ανά τ.μ.)Αντιλαμβανόμενος το ύψος αυτού του επαχθέστατου φόρου, σκέφτομαι ότι πλέον όσοι θα κατέχουν εντός οικισμού γήπεδα, ΔΕΝ θα διατηρήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα την δυνατότητα ιδιοκτησίας τους, διότι η απαλλοτρίωση της περιουσίας θα γίνει μέσω αυτού του επαχθέστατου φόρου, που είναι για τους περισσότερους δυσβάστακτος. Πρέπει κατά την απόψή μου την εβδομάδα διαβούλευσης του νομοσχεδίου και πριν την ψήφισή του, να γίνουν από όλα τα αρμόδια εκλεγμένα όργανα όπως, τοπικό συμβούλιο, δημοτικό συμβούλιο, περιφερειακό συμβούλιο και από όλους του φορείς ή κατοίκους που μπορούν, έντονες πιέσεις και διαμαρτυρίες προς κάθε κατεύθυνση που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην ομαλοποίηση αυτού του φόρου.

Αφορά πλέον την ύπαρξη της ιδιοκτησίας του καθενός μας, που απ' ότι προβλέπω,  μέσω αυτού του εξωφρενικού φόρου, θα περάσει σύντομα στα χέρια άλλων.

Με εκτίμηση
Νίκος Μεταλληνός



 Υπάρχουν 1 σχόλια.
Πατήστε εδώ για να προσθέσετε το δικό σας
 
Τρύγου συνέχεια PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Κβκ   
26.09.13
trigosiona2013.jpg

Οι μέρες του Σεπτέμβρη περνούν και μαζί τους ο τρύγος… Αλλά το πάτημα των σταφυλιών συνεχίζεται ακόμη σε αρκετά σπίτια… Όπως στου Αλέκου Ιωνά, όπου οι νταμιζάνες γέμισαν χθες με μούστο από «δικά του» σταφύλια. Και από κοντά, η σύζυγός του Κατερίνα, που φροντίζει τα τηρείται ένα «συνήθειο» της γειτονιάς: η διατήρηση μερικών σταφυλιών μέχρι τα Χριστούγεννα και ακόμη πιο πέρα, κρεμασμένων στο πατερόξυλο προς αποξήρανση…

madelisspiros.jpg

Εάν όμως ο τρέχων κορακιανίτικος Σεπτέμβρης κυλάει χωρίς ιδιαίτερα απρόοπτα, δεν συνέβη το ίδιο μερικές δεκαετίες πριν, το Σεπτέμβρη του 1954. Όπως καταγράφει ο Σπύρος Δ. Κένταρχος στις σημειώσεις του, στις 10 του μήνα αυτού «ημέρα Παρασκευή, ήτανε στου Κόρεντι πυρκαγιά και επήγαμε δια να τη σβήσουμε. Εκεί δε, εκαθήσαμε μέσα εις τα (σωκρακίτικα) αμπέλια και εφάγαμε τα σταφύλια. Ήρθε από τη χώρα η Αστυνομία και η Πυροσβεστική Υπηρεσία έσβησε μόνη της τη φωτιά». Αλλά και στις 30 του ίδιου μήνα, «έγινε μικρός κυκλώνας στο χωριό. Έκοψε μίαν αμυγδαλιά του Γούρου και στον Άγιον Αθανάσιο, εις του Στραβόκωλου έκοψε μιαν αμυγδαλιά και μία καρυδιά, έβγαλε μίαν ελιά από του Λαμπίρη και επέταξε κεραμίδια από τη σκεπή του Στραβόκωλου»…

Υ.Γ.Σωληνο-κάγκελα τοποθέτησε η Κοινότητα σε ορισμένα σημεία του χωριού, προκειμένου να διευκολύνεται η ανάβαση της ανηφόρας από τους ηλικιωμένους πεζούς…



 Υπάρχουν 0 σχόλια.
Πατήστε εδώ για να προσθέσετε το δικό σας
Τελευταία ανανέωση ( 04.06.14 )
 
Παραλαβή στολών Μουσικής PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Κβκ   
25.09.13
samaras.jpg

Η Διοίκηση της Φιλαρμονικής ενημερώνει τους μουσικούς της μπάντας ότι, το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 18.00, στο κτίριο της Φιλαρμονικής θα μοιραστούν οι νέες χειμερινές στολές. Οι μουσικοί που θα προσέλθουν παρακαλούνται να έχουν μαζί τους τη χειμερινή στολή και το ζευγάρι των επωμίδων. Σε περίπτωση απουσίας, μπορούν να επικοινωνήσουν στα τηλέφωνα:6972143429 (Νώντας) ή 6937771535 (Γιώργος).



 Υπάρχουν 0 σχόλια.
Πατήστε εδώ για να προσθέσετε το δικό σας
 
Μέρες τρύγου... PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Κβκ   
22.09.13

trigos092013a.jpg

Διανύουμε την περίοδο του τρύγου και η μυρουδιά του μούστου και του ζυμένου τσίπουρου διαπερνά τις γειτονιές του χωριού. Λιγοστές σε σχέση με το απώτερο παρελθόν οι οικογένειες που διατηρούν δικό τους αμπέλι, αλλά περισσότερες όσες κάνουν κρασί, αγοράζοντας σταφύλια. Ούτως ή άλλως πρόκειται για μια εποχική ασχολία που χαρακτηρίζει την περίοδο αυτή του Φθινοπώρου.

trigos092013b.jpg

Όμως οι αλλαγές που έχουν επέλθει αγκαλιάζουν όλες τις φάσεις της παραγωγής κρασιού. Το παραδοσιακό (ποδο) πάτημα των σταφυλιών στα σκαφόνια και το στήψιμο από τα τσίπουρα στα παλιά ζυφτήρια με τον «εργάτη» που γνώρισαν οι κάπως μεγαλύτεροι σε ηλικία, έχουν αντικατασταθεί με  χειροκίνητα ή και μηχανοκίνητα ατομικά ζυφτήρια, που ξεπετάνε την παραγωγή σε λίγη ώρα.

trigos092013c.jpg

Μια πρωινή κυριακάτικη βόλτα στην περιοχή της Μουργάδας, επιβεβαίωσε τα παραπάνω: από την μηχανοποιημένη και οργανωμένη οικογενειακή «αλυσίδα παραγωγής» που στήθηκε για το αμπέλι και τα πέργολα του Δημήτρη Κουτσούπη και του Σπύρου Κένταρχου, μέχρι την παραδοσιακή κρασοπαραγωγή στην Μούμπουλια και την μετρίως οργανωμένη σεμπριά Κώστα Ιωνά και Κώστα Μπούζιου…

Άντε και καλά κρασιά…

trigos092013d.jpgΥ.Γ.: Σύμφωνα με πληροφορίες, ο «Κάκος» του κυρ-Θόδωρου και η «Παρδάλω» του Μώρου τεκνοποίησαν επτάδυμα…γατάκια στη γειτονιά!!!

 Υπάρχουν 0 σχόλια.
Πατήστε εδώ για να προσθέσετε το δικό σας
 
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 1 - 9 από 20
Locations of visitors to this page
Forecast | Maps | Radar