Menu Content/Inhalt
Βιώσιμη Κοινότητα arrow Αφηγήσεις arrow Τρύγος...από τα λαογραφικά
ban-pastf.jpg
Τρύγος...από τα λαογραφικά PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Δώρα Μεταλληνού   
19.09.17

ΤΡΥΓΟΣ
H μυρωδιά μιας γλυκιάς ξυνίλας περιφέρεται στους δρόμους. 
Μια αναδρομή σε χρόνους που τα αμπέλια ήταν κατάφορτα. Όλων των ειδών τα σταφύλια, όλων των χρωμάτων. Γλυκά ζουμερά και ευώδη! Απαραίτητο μεταφορικό όχημα το γαϊδούρι. Εμείς δεν είχαμε και περιμέναμε να τελειώσει ο πάππους μου να μας το δώσει .Τα ''κοφίνια'' και οι ''κόφες στιβαγμένες η μια μέσα στην άλλη. Φίλοι και συγγενείς επί ποδός να βοηθήσουν. Θέρος τρύγος πόλεμος! Κόβαμε το τσαμπί με το χέρι πάνω στο κόμπο .και το ρίχναμε στο κοφίνι και από εκεί στις κόφες. Ο κακοτρύγης μόνο μας παίδευε! Ήθελε μαχαίρι. Το πόσο γλυκό ήταν αποτυπωνόταν στα δάκτυλα Κόλλαγαν ζαχαρωμένα ως ήταν. Μέλισσες και σφήκες έκαναν την επιδρομή τους! Όταν γέμιζαν οι κόφες φορτώνονταν στο γάϊδαρο και από εκεί στο σπίτι να πέσουν στο σκαφόνι'..Έπειτα η ώρα του πατήματος. Υπήρχαν άντρες που έκαναν τον πατητή. Σε εμάς τα πατούσε ο πατέρας μου. Ήθελα κάποιες φορές να μπω κι εγώ! Μα μου έλεγαν πως θα πνιγώ και πως ήταν κακό να πατούν οι γυναίκες.! Το σκαφόνι ήταν το ''άβατον''. Μια φορά ο πατέρας μου, μου έκανε τη χάρη .Με σήκωσε αγκαλιά και με έβαλε μέσα.! Βούλιαξα βέβαια ,φοβήθηκα και με έβγαλε αμέσως..Όταν είχαν πατηθεί βγάζανε τον πίρο και από εκεί με το ξεστί στο βαρέλι να βράσει' 'Πάτημα σύρμα'' λεγόταν το κρασί. Ίσως γιατί το έβαζαν κατ ευθείαν στο ''βουτσί''! Όσοι το ήθελαν μπρούσκο τα άφηναν να βράσει. Ύστερα η ιεροτελεστία του λουτρουβιού.! Εκεί μεταφέρονταν τα τσίπουρα να ζυφτούν και να βγει ο ''μπλόντζος''! Τα ζυμένα τσίπουρα φορτώνονταν ξανά σε κόφες και τα ρίχνανε στο αμπέλι να γίνει λίπασμα. Ανάμεσα στα τσίπουρα έβλεπες και πρασινωπές ρώγες που ξέφευγαν του στυψίματος. Φύλαγαν και λίγο μούστο στην 'άκρη να'' περάσουν'' τις συκομαϊδες και τα τζίτζιφα. Οι δρόμοι μύριζαν μούστο.! Μύριζαν ξυνίλα. Οι σόλες των παπουτσιών κόλλαγαν καθώς περπατούσες. Χώναμε και το δάκτυλο στο μούστο καθώς έτρεχε όταν έβγαινε ο πίρος και το βάζαμε στο στόμα.

trygos_laografia.jpg

-Μην πιεις πολύ θα σου χαλάσει το στομάχι! οι μάνες. Στα Παλιάμπελα είχαμε και πέργουλα. Άσπρα αητονύχια και κλήματα από το Σκορπιό ! Αυτά δεν ήθελαν ράντισμα και ερχότανε πολλοί να τους δώσουμε κλαδιές.

Περγουλιές ελάχιστες τώρα στο χωριό. Κι αυτές αδυνατισμένες και παρατημένες. Μόνες μελαγχολικά κοιτάζουν τους χωριανούς να μεταφέρουν έτοιμο μούστο ή κάποιοι και σταφύλια Ζακυνθινής προέλευσης. Ασκούπιστα κάτω τα κληματόφυλλα του Φθινόπωρου που εξετέλεσαν την υπηρεσία τους με το ελάχιστο φύσημα του ανέμου χορεύουν επιθανάτιο χορό. Έχω και κάτι παλιά βαρέλια χειροποίητα. Τα έχει φτιάξει ο πατέρας μου... ο θεός να τον αναπαύσει! Ήξερε καλά πρακτική αριθμητική και γεωμετρία και πάνω στη φουντωσιά λογάριαζε πόσος θα ήταν ο όγκος του βαρελιού.' ΤΟ ΗΜΙΑΘΡΟΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΒΑΣΕΩΝ ΕΠΙ ΤΟ ΥΨΟΣ χοντρικά! Το θυμάσαι; μου έλεγε περήφανος.!

Καλόπιοτο και φέτος χωριανοί και όσοι άλλοι θιασώτες...

Λεξιλόγιο:

κοφίνια= μικρά καλάθια

κόφες =μεγάλα καλάθια

σκαφόνι= μεγάλο ξύλινο ανοιχτό βαρέλι

πέργουλα= μικρές χαμηλές κληματαριές

ΔΩΡΑ ΣΠ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ

Τελευταία ανανέωση ( 21.09.17 )
 
Επόμ. >
Locations of visitors to this page
Forecast | Maps | Radar