Μνήμες
Γράφει ο/η Δώρα Μεταλληνού   
23.06.13
Με αφορμή το άρθρο του κυρίου Τάκη Σαββανή για το παλιό αρμόνιο και το ξεκίνημα της χορωδίας, θα ήθελα να σας αναφέρω και μια ιστορία της εποχής ολίγον ευτράπελη, όπως μου τη διηγήθηκε ο Νίκος ο Κωστής! Την εποχή που ανηφόριζαν στις Μουργάδες κάποιοι νέοι  ,για να μάθουν  στοιχειώδη μουσική. Το σπίτι του Διονύσιου Σγούρου ήταν τόπος συνάντησης. Ο Μανούρος,ο Τηλέμαχος ο Μεταλληνός, ο Βασίλης ο Τζάνης ήταν μόνιμοι μαθητές. Την εποχή εκείνη το μέσο φωτισμού ήταν κάποια λαδοφωτιά που φώτιζε αμυδρά το δωμάτιο. Κάποιο ξαφνικό φύσημα του αέρα καθώς άνοιξε η πόρτα έσβησε τη λαδοφωτιά! Το δωμάτιο παραδόθηκε στο σκοτάδι και το μάθημα διεκόπη αιφνιδιαστικά. Ο σιορ Διονύσιος νευριασμένος φωνάζει:-«Διαμαντίνα!Το καπέλο μου να χ.....ω μέσα κι ύστερα να καπακώσω τη φωτιά»! Τα τρανταχτά γέλια του Βασίλη  έσπασαν τον καναπέ στον οποίον καθότανε!!!!
ΔΩΡΑ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ