Περί αμπέλου και οίνου...
Γράφει ο/η Κβκ   
25.02.09
ambeli3.jpgΜε αφορμή ένα προχθεσινό σημείωμα του Κώστα Απέργη σε συνδυασμό με ένα παλαιότερο του Τάκη Σαββανή, επανερχόμαστε στο «κεφάλαιο» της αμπελοκαλλιέργειας στην περιοχή μας. Δεν μιλάμε βέβαια για τους παλιούς καλούς καιρούς, αιώνες πριν, όταν  η Κέρκυρα ήταν διάσημη για την κρασοπαραγωγή της, πριν οι Ενετοί ωθήσουν στην αντικατάσταση των αμπελιών με ελιές. Ούτε καν για μερικές δεκαετίες πριν, όταν το αμπέλι συμπλήρωνε το τοπίο της κερκυραϊκής υπαίθρου, πλάι στους ελαιώνες, με τις περίφημες τοπικές ποικιλίες, όπως το Πετροκόριθο, το Σκοπελίτικο, το  Μαρτζαβί, το Αφιόνι, τον Κακοτρύγη και το αρωματικό Μοσχάτο.Δυστυχώς ή ευτυχώς η εποχή που το κρασί αποτελούσε βασικό καθημερινό συμπλήρωμα  του ισοζυγίου θερμίδων, εξέλειπε...
Σήμερα όμως, το αμπέλι και το κρασί επανέρχονται μέσω πολλών και διαφορετικών διαύλων και στην Κορακιάνα: ως επιστροφή στη φύση, ως γονική κληρονομιά, ως μαγική έλξη εκλεπτυσμένων γεύσεων, ως αναζήτηση νέας ποιότητας στην καθημερινότητα, ως απαραίτητο συστατικό της καλής παρέας. Δεν μιλάμε βέβαια για τα παλιά μεγέθη, μετρούμενα σε στρέμματα, αλλά για ποσότητες ικανές να προσφέρουν ίσα-ίσα μια προσωπική ικανοποίηση δημιουργίας. Γιατί η παρασκευή του κρασιού είναι πραγματικά τέχνη και δημιουργία...
Μικρά αμπέλια λοιπόν ξεφυτρώνουν ξανά στην περιοχή μας, από τους Λαμπράδες, μέχρι την Κρήνη, το Στενό ή του Βάρδα, από νέους χωριανούς μας...Και μπορεί ο Φλεβάρης να σηματοδοτεί την εποχή του κλαδέματος για τον φτασμένο αμπελουργό, ταυτόχρονα όμως αποτελεί την εποχή της «συλλογής» εμφυτεμάτων (κλαδιών) γι' αυτόν που μόλις τώρα ξεκινάει...Απόφαση για τις ενδεικνυόμενες ποικιλίες, ενδιαφέρον να διασωθούν κάποιες παλιές, τοπικές της περιοχής, διερεύνηση της καταλληλότητας του εδάφους, επιλογή μεθόδου καλλιέργειας κ.ά.,, με άλλα λόγια όλα αυτά που συνθέτουν το περίφημο «terroir» των Γάλλων οινοποιών.
Στην Κορακιάνα, την περίοδο αυτή, εκτός από ένα - δύο σχετικά μεγάλους αμπελώνες και κάποιους άλλους μικρότερους (παλιούς ή νεότερους), αξίζει να σημειώσει κανείς την προσπάθεια του Κώστα Ιωνά για τη συλλογή και διάσωση τοπικών κυρίως. ποικιλιών αμπελιού και του Τάσου Νικολούζου, που μόλις έστησε ένα μικρό οινοποιείο - εμφυαλωτήριο...
Ας ευχηθούμε σε όλους, νεώτερους και παλαιότερους καλλιεργητές και παραγωγούς καλό κουράγιο και ...καλά κρασιά !


Τελευταία ανανέωση ( 25.04.09 )