Menu Content/Inhalt
Μια Ώρα της Ιστοριας... PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Κωνσταντίνος Τσαγκαρογιάννης   
03.08.16

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 1974,

Οκτώ και είκοσι το πρωί

 Μήνιν άειδε, θεά,

Πηληιάδεω Αχίληος

ουλομένην, ή μυρί

Αχαιοίς άλγε έθηκε,

 

Ψάλλε, θεά, τον τρομερόν θυμόν

του Αχιλλέως πώς

έγινε στους Αχαιούς

αρχή πολλών δακρύων

Ιλιάδα (Α' 1-2)

Όπως τότε και τώρα

 «... Τις διχόνοιές σας τις κρυφοκοιτάζουν κι απάνω σ’ αυτές θα υπολογίσει η πολιτική της Ευρώπης...». Δεν είναι σημερινά λόγια αυτά. Πέρασαν κάπου διακόσια παρά κάτι χρόνια από τότε που ο ποιητής Μπάιρον τάγραψε στην εφημερίδα «Τηλέγραφος» πούβγαινε στην Κεφαλονιά πριν ακόμα περάσει στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, το Παλλάδιο της Λευτεριάς, όπως τόλεγαν τότε τα φιλελληνικά κομιτάτα της Ευρώπης και της Αμερικής. Στα 1823 τάγραψε τα λόγια αυτά ο Βύρωνας μα και στα 20.. θα μπορούσε τα ίδια να γράψει. Γιατί μέσα σ’ αυτά τα χρόνια δεν αλλάξαμε καθόλου. Όπως τότε και τώρα. Όπως τότε, έχοντας τον τύραννο μέσα στα σπίτια μας, κοιτάζαμε πως να νικήσουμε μέσα στην ίδια μας τη χώρα, όπως έλεγε ο Βύρωνας, δηλαδή πως να νικήσει το κόμμα μας. Έτσι και τώρα, τα κομματικά μας «αγκάθια» κοιτάζουμε. Τις διχόνοιές σας τις βλέπει η Ευρώπη, τους φώναζε ο Βύρωνας. Και πάνω σ' αυτές υπολογίζει. Μήπως και σήμερα δεν τις βλέπουνε τις διχόνοιές μας; Και δεν τις υποδαυλίζουν; Όπως τότε, τώρα και πάντα.

Η ξεχασμένη ομόνοια του ποιητή

Χαρακτηριστικές είναι και οι ξεχασμένες στροφές 141-147 του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, που βρίσκονται στον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» πάνω στο θέμα της εθνικής μας αρρώστιας: της Διχόνοιας. Όπως τότε και τώρα:

 Η Διχόνοια που βαστάει

Ένα σκήπτρο η δολερή

Καθενός χαμογελάει,

Παρ' το, λέγοντας, και συ.

 (Στροφή 144)

Εκδηλώνεται σε κρίσιμες περιστάσεις: Η θέληση μιας μερίδας να επιβληθεί με κάθε βίαιο τρόπο πάνω στην άλλη, δημιουργεί τη διχόνοια και το μίσος με αποτέλεσμα να οδηγούνται και οι δυο στη διάλυση και την καταστροφή: «Η ομόνοια χτίζει σπίτια και η διχόνοια τα γκρεμίζει»: λαική παροιμία.

Προγονική «κατάρα»

Απ' τα χρόνια της Ραψωδίας της Ιλιάδος και μέχρι τις μέρες μας, η αρχομανία, ο φθόνος και το φιλόπρωτο πνεύμα μας οδήγησαν σε αδελφοκτόνες εκκρήξεις, συρράξεις, ξεριζωμούς. Όμως, ο Μιλήσιος ποιητής Φωκυλίδης από πολύ παλιά μας είχε συμβουλεύσει: «Απόφευγε τη διχόνοια και τη διαμάχη όταν πλησιάζει ο εξωτερικός εχθρός». Για παράδειγμα: τα δάκρυα και οι αδελφικοί σπαραγμοί του περασμένου αιώνα και όχι μόνο. Και μια αποκάλυψη, που έχει γίνει γνωστή καιρό τώρα από τον φίλο των Ελλήνων, τον τότε Σουηδό Πρωθυπουργό Ούλοφ Πάλμε και τα σουηδικά Αρχεία του '44: Η Μ. Βρετανία, εκτός της επέμβασής της, είχε «καλέσει και την τουρκική Κυβέρνηση να στείλει στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα για να χρησιμοποιηθούν σαν αστυνομικές δυνάμεις...».

Μια Ώρα της Ιστοριας...

Ήταν η Ώρα που τα πάντα – πίστη και πράξη, Λόγος και Κράτος, Τέχνη και Ζωή, πάθη και βίαιοι άνεμοι – θάμπαιναν σε μια μεγάλη δοκιμασία: Η απαξίωση της ομοψυχίας και της ομοφροσύνης άνοιξε ξανά την «Κερκόπορτα» της Ιστορίας στην Κύπρο και το Αρχιπέλαγος: Όταν, ξαφνικά, ένα σάλπισμα ρυθμικό και αρμονικό ξετινάχθηκε για να χαθεί ρωμαλέο και συγκλονιστικό στους όρμους της Αμμοχώστου και της Κερύνεια: Ήταν οι σάλπιγγες των «Απριλιανών». Παίσα την «Αποχώρηση». Αποχωρούσε η ελληνική ψυχή 8.303 ευελπίδων, που είχε σταλεί μυστικά με χίλιους κινδύνους το 1964 για την προστασία ολόκληρου του ακριτικόυ νησιωτικού ελληνισμού. Και στη συνέχεια: η «κατάρα». Το πραξικόπημα «Αναδυομένη Αφροδίτη» των ανόητων «Νοεμβριανών» που μαζί με τους «Απριλιανούς» είχαν ματοκυλήσει λίγες μέρες νωρίτερα τη νεολαιίστικη εξέγερση του Πολυτεχνείου, τη μόνη τότε δύναμη αποτροπής στο έγκλημα που θα ακολουθούσε: Τα παιδιά που τους έλεγαν «αλήτες». Και σήμερα ακόμα ο φθόνος περισσεύει. Και γράφει ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης για τους άψυχους απόντες εκείνης της Ώρας: «Φοβάμαι...». Κ' ένας πρώην Αρχηγός ΓΕΕΘΑ περιγράφει: «... Μετά το άφρονο πραξικόπημα, της 15 Ιουλίου 1974, δόθηκε πρόσβαση στην Τουρκία...».

«Να καταλάβετε ό,τι σας ανήκει...»

«... Μπορείτε να καταλάβετε με στρατό την περιοχή που σας έχει παραχωρηθεί. Δεν θα βρείτε αντιμέτωπο τον Έκτο Στόλο. Τουναντίον, θα σας καλύψει, θα σας προστατεύσει...», διαβεβαίωναν οι Υπερατλαντικοί την Ανατολία. Νιχάτ Ερήμ, πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας: «Το Κυπριακό απ' όσα γνωρίζω κι έχω δει», Άγκυρα 1976, σ. 102.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Παρά τη μηνιάια προσπάθεια δεν μπόρεσε να ενσωματωθεί στο κείμενο το Ηχητικό Χρονικό εκείνης της Ημέρας των παιδιών του Ελεύθερου Ραδιοφώνου της Πάφου.

Τελευταία ανανέωση ( 03.08.16 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >
Locations of visitors to this page
Forecast | Maps | Radar