Menu Content/Inhalt
Περί Τέχνης και τεχνικής... PDF  | Εκτύπωση |  E-mail
Γράφει ο/η Κβκ   
05.05.09
tsisbanis.jpgΓια την υλοποίηση και τη χρησιμότητα του έργου αποχέτευσης της συνοικίας Μουργάδας, έχουμε ήδη γράψει επανειλημμένα. Πρόκειται αναμφίβολα για ένα σημαντικό και ωφέλιμο για το χωριό έργο, έστω και αν αφορά ένα μόνο τμήμα του χωριού, ή αν ακόμη και στην ίδια τη συνοικία κάποιες συστοιχίες σπιτιών «έμειναν έξω», ή αν σε κάποια σημεία η αποκατάσταση του οδοστρώματος έγινε με τρόπο που δημιουργεί κάποια προβλήματα, κυρίως στους ηλικιωμένους. Όλα αυτά δεν μειώνουν τη σημασία του και μακάρι να υπάρξει σύντομα συνέχεια και για τις άλλες συνοικίες του χωριού, που αντιμετωπίζουν οξύ πρόβλημα.
Με το σημείωμα αυτό θίγεται μια άλλη παράμετρος, η οποία δεν αφορά μόνο το εν λόγω έργο, αλλά τη γενικότερη παρέμβασή μας ως κοινωνία στο περιβάλλον που ζούμε. Παρότι τα σημερινά τεχνικά μέσα και γνώσεις δεν συγκρίνονται με αυτά που ήταν διαθέσιμα 4 ή 5 δεκαετίες πριν, το αποτέλεσμα είναι τελείως διαφορετικό και αυτό έχει να κάνει με τη γενικότερη αντίληψη των πραγμάτων που επικρατούσε τότε και σήμερα. Τότε που περίσσευε η τέχνη και σήμερα που όλα εξαντλούνται στην απλή τεχνική επίλυση. Τότε, που στο μέτρο βέβαια του δυνατού, το δημόσιο ή ιδιωτικό έργο ενσωμάτωνε απαραίτητα  την «αισθητική αντίληψη», αυτού που το σχεδίαζε και το υλοποιούσε. Το έργο είχε «ταυτότητα». Τα παραδείγματα στο χωριό μας είναι πάμπολλα και ευτυχώς σε ένα βαθμό διατηρούνται: από τις καλλίγραμμες κορνίζες των σπιτιών, που αποτελούσαν την «υπογραφή» του μάστορα, τα πορτόνια, τα πέτρινα γεφύρια, τα πηγάδια κλπ. Μονάχα οι περίφημες σαρτσάδες έχουν εξαφανιστεί, υπό το άγος της τσιμεντο-ασφαλτόστρωσης για τη διευκόλυνση της διέλευσης οχημάτων, λες και δεν υπάρχει λύση που να συνδυάζει «το τερπνόν μετά του ωφελίμου».
Το ριζικό σκάψιμο των δρόμων της Μουργάδας και η αποκατάστασή τους στη συνέχεια αποτελεί ένα κραυγαλέο δείγμα της αντίθεσης αυτής: η ομορφιά και χρησιμότητα του χθες σε αντιδιαστολή με την ασχήμια και χρησιμότητα του σήμερα.
Μάλλον δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι πλουτίζοντας τον υλικό μας πολιτισμό του τσιμέντου και της απομίμησης, φτωχαίνουμε την ίδια μας τη ζωή, αδειάζοντάς την από αυθεντικές αξίες και νοήματα...
ΣΗΜ.:Στη φωτο, η ανηφόρα του Τσιμπάνη με τη σαρτσάδα της, πριν από την "ευεργετική" επίδραση του τσιμέντου, της ασφάλτου και ξανά του τσιμέντου. (από το αρχείο του Σπυρ.Αλεξ. Σπίγγου) 


Τελευταία ανανέωση ( 06.05.09 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >
Locations of visitors to this page
Forecast | Maps | Radar