Αντίσταση στην αλλοτρίωση
Γράφει ο/η Σπύρος Π. Σαββανής   
06.02.10
popolaros.jpgΜε αφορμή την πρόσφατη θεατρική παράσταση των μαθητών του Δ' Γυμνασίου, ο παιδίατρος Σπύρος Σαββανής γράφει:
«Ο φόβος, η οργή που σιγοβράζει και η τάση για απομόνωση (και άρα μοναξιά) είναι τα βασικά συστατικά του κοινωνικού κλίματος που βιώνουμε αυτό τον καιρό οι μη προνομιούχοι Έλληνες. Δηλαδή η πλειοψηφία του Λαού μας. Ο εφιάλτης του προφητικού
FINIS GRECIA που ο Χ. Γιανναράς είχε υποστηρίξει πριν από μερικά χρόνια, αποκτάει πιθανότητες να γίνει πραγματικότητα. Μια ζοφερή, ανατριχιαστική πραγματικότητα.
Η Πατρίδα βρίσκεται σε τροχιά παρακμής, που παραλύει κάθε διάθεση για παραγωγή. Και φυσικά για καλλιτεχνική παραγωγή (εξαιρούμενης βέβαια της δήθεν καλλιτεχνικής παραγωγής, που μέσω των ΜΜΕ μας εκμαύλισε και μας εκμαυλίζει και που μοναχικός της στόχος είναι το κέρδος του εκφυλισμού και της εκπόρνευσης).
Μέσα σε αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα είναι πραγματικά ένα θαύμα το πώς βρίσκονται νέα παιδιά, που έχουν χίλιους λόγους το καθένα να σιχαίνεται και να φτύνει το κοινωνικό μοντέλο που τους παρασκευάσαμε οι μεγαλύτεροι, και να μας προσφέρουν μια προσεγμένη, με απαιτήσεις, δροσερή, ανιδιοτελή, με μια λέξη, γνήσια θεατρική παράσταση. Πως βρίσκονται αυτά τα παιδιά που έχουν το κέφι να περισώζουν και να μας θυμίζουν το πλούσιο ελληνικό ηθογραφικό θέατρο.Ο Γρηγόρης Ξενόπουλος και το θεατρικό του έργο, αποτελούν ένα ολάνθιστο μαγιάτικο περιβόλι στην Ιστορία του Νεοελληνικού Θεάτρου. Είναι μια αξιοζήλευτη νεοελληνική πνευματική παραγωγή. Είναι ο αντίποδας και ο θώρακας στον ευτελισμό και την χυδαιότητα, όσο και όταν εκδηλώνεται, που παλεύει να επιβληθεί σαν αυθεντικός νεοελληνικός θεατρικός λόγος. Η θεατρική ομάδα του Δ’ Γυμνασίου, πέρα από την καλλιτεχνική της προσφορά (σημαντική και ποιοτική), αποτελεί και ένα αντίδοτο της αποθάρρυνσης, της απογοήτευσης και (γιατί όχι) της απελπισίας για πολλούς, που καλλιεργούν οι μέρες μας.Τα παιδιά έδωσαν κάτι παραπάνω από όλο τους τον εαυτό και γι αυτό τους χρωστάμε πολλά «ευχαριστώ».Ένα ευχαριστώ για την σύνδεσή μας με τον νεοελληνικό θεατρικό λόγο.Ένα ευχαριστώ γιατί σε ένα περιβάλλον στείρο και εχθρικό για νέους ανθρώπους, τα παιδιά ξεδιπλώνουν τη σημαία της δημιουργίας και μας θυμίζουν ότι παρά την ασχήμια η ζωή συνεχίζεται.Ένα ευχαριστώ ακόμη σε όσες και όσους πλαισίωσαν, στήριξαν και εργάστηκαν για το ανέβασμα του «ΠΟΠΟΛΑΡΟΥ» και ιδιαίτερα στην ακούραστη και πάντα νέα, κυρία Δώρα Μεταλληνού».

Σπύρος Παν. Σαββανής   

Τελευταία ανανέωση ( 31.05.10 )